محمد عبدالله عنان/مترجم:علی دوانی

شکی نیست سفارت در عصر اول اسلام رشد نکرد و ندرخشید .زیرا آن زمان،عصر فتح و تأسیس دولت اسلام بود،فرصت بسیاری برای پدید آوردن روابط منظم سیاسی میان اسلام و مسیحیت به دست نیامد،مگر در قرار دادها و پیمان های صلحی که پس از فتح مکه منعقد گردید.چنان که در زمان خلافت حضرت عمر(رض)در شام و در مصر پدید آمد.البته این علایق که بای نخستین بار میان اسلام و مسیحیت پدید آمد،زمانی محدود داشت و در اجرا و طول و تفصیل آن را رعایت ایجاز شده بود.

نامه پيامبر (ص) به نجاشى پادشاه حبشه

بيهقى از ابن اسحاق روايت نموده، كه گفت: پيامبر خدا ص عمرو بن اميه ضَمْرى t را با نامه خود در ارتباط با جعفر بن ابى طالب و بقيه يارانش، به نزد نجاشى فرستاد، كه در نامه چنين نوشته بود:«به نام خداى بخشاينده مهربان. از محمّد رسول خدا به نجاشى اصحم پادشاه حبشه: سلام بر تو! من خداوندى را كه پادشاه است، پاك است، نصرت دهنده فرستادگان خود است و حاكم و مسيطر و نگهبان است براى تو حمد و ستايش مى‏كنم.

نامه پيامبر خدا به خالد بن وليد

پيامبر خدا ص در جواب به نامه خالد برايش نوشت: «به نام خداوند بخشاينده و مهربان. از محمّد پيغمبر و فرستاده خدا، به خالد پسر وليد، سلام بر تو! من خدا را كه جز او خدايى نيست براى تو حمد و ستايش مى‏كنم. امّا بعد: نامه تو با قاصدت به من رسيد و خبر مى‏دهد كه بنى حارث بن كعب، پيش از آن كه با آنان پيكار كنى، اسلام آورده‏اند.

نامه پيامبر خدا به اهل نجران

بيهقى از يونس بن بُكَيْر از سلمه بن عَبد يَسُوع از پدرش از جدش روايت نموده - يونس مى‏گويد: وى نصرانى بود و اسلام آورد - كه: پيامبر خدا ص قبل از اين كه (سوره نمل) طس سليمان طس سليمان (سوره نمل) نازل شود براى اهل نجران چنين نوشت:«به نام خداى ابراهيم و اسحاق و يعقوب. از محمّد نبى و رسول خدا به اسقف نجران و اهل نجران: براى شما سلامتى و امان باد، من براى شما خداى ابراهيم، اسحاق و يعقوب را حمد و ستايش مى‏كنم

نامه پيامبر خدا (ص) براى كسرى پادشاه فارس

بخارى از حديث لَيْث از يونس از زُهْرِى از عبيداللَّه بن عبداللَّه بن عُتْبَه از ابن عبّاس (رضى‏اللَّه عنهما) روايت نموده كه: پيامبر ص نامه خود را توسط شخصى براى كسرى فرستاد، و او را مأمور گردانيد تا آن نامه را به بزرگ بحرين تسليم نمايد، به اين صورت بزرگ بحرين آن را براى كسرى تقديم داشت، چون كسرى نامه را خواند، آن را پاره نمود. راوى مى‏گويد: گمان مى‏كنم ابن المُسَيَّب گفت: پيامبر خدا ص بر آنها دعا نمود تا پاره پاره شوند.

نامه پيامبر به مَقُوقِس پادشاه اسكندريه

بيهقى از عبداللَّه بن عبدالقارى  روايت نموده كه: پيامبر خدا ص حَاطِب بن ابى بَلْتَعَه  را نزد مَقُوقِس پادشاه اسكندريه فرستاد، وى با نامه پيامبر خدا ص نزد مَقُوقِس رفت، مقوقس نامه پيامبر ص را بوسيد و حاطِب را عزت و احترام نمود، و از وى به درستى ميزبانى كرد، و هنگام مرخص نمودن حاطب، هدايايى را براى پيامبرص ارسال داشت كه عبارت بودند از: يك دست لباس، يك رأس قاطر با زينش و دو كنيز، كه يكى از آنها ماريه، مادر ابراهيم (پسر پيامبر خدا) بود، و ديگرى را پيامبر خدا ص، به محمدبن قيس عبدى بخشيد.

نامه پيامبر به قيصر پادشاه روم

بزار از دِحْيه كلبى t روايت نموده كه وى گفت: پيامبر خدا ص مرا با نامه‏اى نزد قيصر فرستاد، نزد وى رفته آن نامه را برايش دادم، در آن اثناء يك برادر زاده‏اش كه روى سرخ و چشمان كبود، موهاى نرم و فروهشته داشت، با وى بود، چون نامه را خواند، در آن چنين نوشته شده بود: مِنْ مُحَمَّد رَسُوْلِ‏اللَّهِ‏اِلى هِرَقْل صَاحِبِ الرُّوم «از محمّد فرستاده خدا به هرقل صاحب روم» راوى مى‏گويد: برادرزاده‏اش نفس بلندى از طريق بينى خود كشيده، گفت: اين نامه امروز خوانده نمى‏شود

نامه پيامبر به اسقف ابوحارث

به نام خداى بخشاينده مهربان. از محمّد نبى براى اسقف ابوحارث، اسقفان نجران، كاهنان آنجا، رهبان‏هاى شان و هر كم و زيادى كه در زير دست‏هاى آنها است: اينها در پناه خدا و رسول وى‏اند، هيچ اسقفى از اسقفيت خود، و راهبى از رهبانيت خود، و كاهنى از كهانت خود، معزول نمى شود...